تبليغاتX
فاني
جمعه بیست و هشتم بهمن 1384

 

 

  در این خلسه غمگینم

  جدا شده از تعلق های زمین

  در این عرش بیکران

  محسور یک عشق آسمانی

  چه اندوه از بودن این تن روی خاک

  که من با روح خود

  از ستاره ها هم گذشته ام

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 3:50  به قلم فانی ماندنی  | 

پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384

 

 

  من تنهام

   در کنج این اسارت شیشه ای

   در تردید یک عشق

   در اندوه یک حس ترد

   یک احساس غمگین

   نخواهم که پروازم دهی

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 5:0  به قلم فانی ماندنی  | 

چهارشنبه نوزدهم بهمن 1384

  

 

تو خورشیدی

برای خود شمع نذر میکنم

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 8:15  به قلم فانی ماندنی  | 

شنبه پانزدهم بهمن 1384

 

 

روباه پیر بود ولی روباه بود و به طبعش روباهی می کرد

سلطانی را از شیر گرفتند اما هنوز شیربود شاهی که تاج نداشت

دندانهای گرگ را کشیدند گرگ بود و با پنجه هایش می درید

دشت را از خرگوش گرفتند در کوهها می دوید

بال پرنده را شکستند هرگز پرواز نکرد

ــ دیگر پرنده نبود ــ

***

وقتی که من را از من گرفتی

باید باور می کردی

که دیگر من ... من نیستم

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 0:27  به قلم فانی ماندنی  | 

پنجشنبه سیزدهم بهمن 1384

 

 

کاش می دانستی کاش

بی تو پروانه هایم می میرند  

بی تو من چشم در خواب خزان می بندم

کاش می دانستی کاش

که من دختر گمشده پائیزم

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 0:2  به قلم فانی ماندنی  | 

سه شنبه چهارم بهمن 1384

 

  

   امروز آخرین نقطه را

   بر احساس خود می نهم

   این آ خرین نقطه بر

   آخرین فصل احساسم است  

   آخرین نقطه مثل یک قطره خون

   از قلبم چکید و

                     تمام شد

                           

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 10:40  به قلم فانی ماندنی  | 

سه شنبه چهارم بهمن 1384

 

تصویری از بودنت را روی قلبم می تراشم

حقیر است طرح زدن روی موج خون

تورا در سنگترین بعد وجودم

با تیشه ای از صبر

همچو طرحی از قلب

می تراشم

***

در سینه من تند یس سنگیست

می تپد به جای قلبم

جنس قامت کسیست

که مرا هم سنگ می گند

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 9:37  به قلم فانی ماندنی  | 

سه شنبه چهارم بهمن 1384

 

 

  میروی ...

            مثل یک حریر در پنجه باد

                                           از خاطره من

  میروی

            مثل گلبرگی در بستر آب

                                          از دل من

  از این عشق زلال

                         حق من است

                                              فراموش کردنت .

                      

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 4:29  به قلم فانی ماندنی  | 

شنبه یکم بهمن 1384

 

 

دیوارها همه سیاهند

گویی...

 روزنه ای هرگز چشم نخواهد گشود

پیچیده در اند وهی سردم

رنجیده از تمام کلمات سردی

که زخمی ام میکنند

در زیر پنجه های یخی حرفهای تو

دریده می شوم

سلاخی ام مکن ...

 ــ هیچ میشوم ــ

  ***

از تمام روح من خون می چکد

نگاه کن...

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 0:6  به قلم فانی ماندنی  | 

Copyright © All Rights Reserved for http://fani-mondani.blogfa.com