سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385
سرنوشت ما وارونه بود
من که آمدم
... تو دور شدی
تو آمدی
... که من رفته بودم
ـــ و این واژگون تقدیر پائیز و پرستو بود ـــ
به آسمان آمدنت را در انتظارم
و نگاهم آشیانه حسرتیست زرد
که بودنت را به یغما میبرد
...
با هم بودنمان را تاوانیست
به غمگینی مرگ تو ... سنگین
...
من با باد آواز سر میدهم
برو چکاوکم
دور شو از من
از پائیز ...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 2:14 به قلم فانی ماندنی
|