دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386
در دلم تنهایی عمیقی ریشه میزند
چگونه است که زیستن را فراموش کرده ام؟
نگاهم کرکس بی طعمه ایست
که از بالای آسمان خودکشی میکند
...
کسی هست ببیند من چقدر زردم؟
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 0:30 به قلم فانی ماندنی
|
سه شنبه شانزدهم مرداد 1386
به قضاوت ايستاده ام
مستحق تنهايي حجيمي
كه پوكم ميكند
به عدالتي كه اعدام شد
خلوت شلوغ افكار
روي خط بي پايان تداعي
وقتي كه خاطره ها نم ميكشند
مسموم زهري كه به سلامتيش نوش ميكني
به داوري خود نشسته ام
!اعدام نه
محكوم ابدي نظاره كردنم
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 3:55 به قلم فانی ماندنی
|