سه شنبه هفدهم مهر 1386
شلاق میزنی با نگاهی که غمگینانه آرام است
بار سفر را ببند
کیستیت مهم نیست
دوستم داری
با شلاقی که همیشه از نگاهت آویزان است
...
راه بیافت
جاده اندازه عمر ما دراز است
بیا برویم
قصه ما
سرنوشت سیاهی های غمگینیست
که هرگز به خانه نمیرسند
:360
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 23:8 به قلم فانی ماندنی
|