سه شنبه چهاردهم آبان 1387
سکندری میخورم
از هر چه در گذشته به زیر پا نهاده ام
و سقوط به قعر دره ها
وقتی که تمام پلها شکسته ام
...
آیا هنوز جایی برای نا امیدی هست؟
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 2:33 به قلم فانی ماندنی
|
سه شنبه چهاردهم آبان 1387
دستهای پوسیده
و چشمه های خشکیده
امید بر آرزوهای خواب رفته
...
به یاد نغمه ای که دور مانده
و صدایی که از درون مرده
...
مرا به دورها خوانید
به دورتر ها رانید
جایی به دور از خود
جایی به دور از واخورده های خود
...
طعم عطش
روی دستان من
روی بکارت عطیه ای
که به راز های ناشکفته مدفون است
صدا
نت
یک نغمه
ترنمی که به دورها ماند
سرودی به لب
که فراموش شد
...
نوایی هست در اعماق خاک خورده ی یک ذهن
غبار را با چه دستی خواهی روب؟
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 1:52 به قلم فانی ماندنی
|